Með því betra

Benson er virkilega svag fyrir Coma Cinema sem er hljómsveit Mat Cothran frá Spartanburg í Suður Karólínufylki í Ameríku.  Hljómsveitina stofnaði hann þegar hann var fimmtán ára árið 2005 og er þriðja breiðskífan væntanleg.  Hún hefur fengið heitið titilinn Blue Suicide og má ná í hana fríkeypis á heimasíðu hans.  Coma Cinema sendi frá sér Stoned Alone í fyrra sem rataði í tólfta sæti Bensons yfir bestu plötur ársins 2010.   Hann er ekki lengi að þessu og hér er nýtt myndband frá kauða.

Merkt , ,

Nýtt frá Bibio

Stephen Wilkinson eða Bibio sendir frá nýja breiðskífu í 4. apríl og eftirvænting í búðum Bensons leynir sér ekki.  Exuses er fyrsta smáskífan af Mind Bokeh sem er gefin út af Warp.

Merkt ,

Mánudagsbland

Langt er liðið frá síðasta mixi og því kominn tími á nýtt og gott.  Hér eru nokkrir snilldarmolar sem eru búnir að krauma og sýsla í eyrum Bensons undanfarið.   Þetta er allskonar tónlist héðan og það og hérumbil allt nýtt stöff, allt nema A.R. & The Machines.  Á listanum er m.a.s. að finna nokkur atriði sem eru væntanleg á klakann á þessu ári og eru engir slorlistamenn.  Þetta eru að sjálfsögðu Deerhunter sem spila á Reykjavík Music Mess, Caribou sem munu spila á Nasa í maí og önnur minna þekkt sveit er heitir Liturgy sem spila argandi hressan svartmálm.  Þessi sveit mun koma fram á Iceland Airwaves í október.   Þetta nýja Battles lag er ekkert smástykki og kyndir heldur betur undir væntingum fyrir næstu skífu.  Benson var reyndar örlítið smeykur um framtíð sveitarinnar eftir að Tyondai Braxton datt úr skaftinu, en úff þetta lag!!

Hér er líka smá nýkraut frá Wet Hair sem hljóma eins og lofi-útgáfa af Harmonia eða Chrome með Nick Cave í broddi fylkingar, þ.e. þegar hann var enn að sprauta sig með heróíni og man ekki eftir að hafa komið til Íslands. Bibio sendir frá sér nýja plötu fljótlega og sömuleiðis hin magnaða Baltimore-sveit PonytailThe Psychic Paramount er aggressíf sönglaus rokksveit sem minnir á það harðasta með Trans Am og bresku tilraunapönksveitina This Heat.  Ducktails er sólóverkefni Matthew Mondanile sem einnig plokkar strengi í hinni ágætu sveit Real Estate. 

Njótið til hins ýtrasta.

  1. Tickler Tea & Magic Fuzz – The Shakedown
  2. Deerhunter – Helicopter (Diplo & Lunice Mix)
  3. Bibio – Anything New
  4. Battles – Ice Cream
  5. WIN WIN – Victim
  6. A.R. & The Machines – Come On, People
  7. Toro Y Moi – Still Sound
  8. Ducktails – Killin The Vibe
  9. Wet Hair – Cold City
  10. Bass Drum of Death – GB City
  11. The Psychic Paramount – RW
  12. Liturgy – High Gold
  13. Ponytail – Easy Peasy
  14. Rainbow Arabia – Without You
  15. Caribou – Odessa (Junior Boys Mix)
  16. Sin Fang – Always Everything
Merkt , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Sin Fang

Sin Fang er mættur með nýja breiðskífu.  Clangour var vægast sagt frábær og féll mjög vel í kramið hjá Benson.   Gripurinn heitir Summer Echoes og tekst Sindra og fylgdarliði að toppa fyrirrennara sinn sem Benson telur mikið þrekvirki.  Annar singúllinn er heitir Because Of The Blood og er myndbandið afar smekklegt svo ekki meira sé sagt.

Nýtt íslenskt

Gang Related er nýtt og spennandi íslenskt band og með því betra Benson hefur heyrt lengi.   Þeir eru með tónleika næsta laugardagskvöld.   Hljómsveitina skipa m.a. meðlimur úr Morðingjunum.  Þetta er hreinræktað indie með keim af Beach Boys, Deerhunter og Wavves.  Til dæmis!!

Das Zauer-Kraut von Sexy Lazer & Nonnimal

Hér er eitt síslandi og eggjandi Kraut og fleira-mix frá þeim Sexy Lazer (a.k.a. Jón Atli Helgason) og Nonnimal (a.k.a. Jón Brynjar Óskarsson).   Þetta smekklega mix inniheldur m.a. hina lítt þekktu sixtís frumpönk/sýrusveit Deviants sem fengu að hljóma hér fyrir nokkrum mánuðum í bland við Daniel Johnston, Cluster, Can, Matthew Dear, HumanWoman og fleira gott gúmmelaði.

Merkt , , , , , , ,

Nýárzmúzík

Nýtt ár er hafið hjá Benson og byrjar barasta þokkalega.  Stórtíðindin só far eru án vafa ný breiðskífa frá Deerhoof sem er sveit sem Benson hefur mikið dálæti á og aldrei farið í felur með það.  Hljómsveitin er ein sú frumlegasta, hressasta og uppátækjasamasta sem sögur fara af.  Nýja platan heitir Deerhoof Vs. Evil og magnaður sykurhúðaður adrenalín súraldinrokkmoli.  Segja má að Deerhoof hljómi alltaf eins sem og að hún hljómi aldrei eins.  Nokkuð er víst að engin sveit hljómar eins og Deerhoof og á nýju skífunni eru öll sverð vel brýnd, lögin töluvert slípaðri og sveitin einbeittari en á hinni mistæku Offend Maggie sem sveitin sendi frá sér fyrir tæpum þrem árum.  Deerhoof fær okkur allt það besta sem þau hafa fram að færa og meira til.

Benson kynnir til leiks nýtt og efnilegt efni á þessu glænýja ári.  Frá Austin og Toronto kemur hið eiturhressa blúsrokkdúó Black Pistol Fire.  Þeir eru ekkert að finna upp nein hjól en eru svakahressir og hreinræktaðir rokkhundar í anda Fu Manchu, The Black Keys, White Stripes og á minna á köflum á góða stöffið með Kings Of Leon.

Frá Austin kemur einnig stónerpoppsveitin Pure Ecstasy og ku vera væntanlega skífa á árinu.  Það er vel mælandi með sveitina fyrir aðdáendur sveita á borð við Real Estate, Ducktails, Woods og fleira gæðajukk frá Woodsist.  Woodsist eru einmitt nýbúin að henda út nýrri skífu frá hinni sólbrenndu eðalsveit White Fence sem er sveit leidd af Tim Presley úr Darker My Love.  Þið sem fílið Byrds, Ariel Pink, Big Star, The Kinks o.fl. ættið gjarnan að leggja við hlustir.

Frá Taiwan kemur hinn sultuslaki og ofursvali Alex Zhang Hungtai.  Hann er í þann mund að senda frá sér eina svölustu skífu ársins undir nafninu Dirty Beaches.  Gaurinn hefur verið að gera út frá Vancouver og er að gera fáránlega töff hluti á Badlands sem kemur út á næstu dögum.  Hann grautar saman áhrifum frá ekki ómerkari mönnum og konum en Suicide, Patti Smith, Bo Diddley, Elvis Prestley o.fl..  Þessi blanda getur ekki klikkað eins og heyrist í þessum tveim tóndæmum.

Discodeine eru Fransmenn og framreiða svellkallt gáfumannadiskó með nettu kraut-ívafi.   Þessir tvímenningar hafa sent frá sér nokkrar tólftommur og hafa meðal annars hljóðblandað Íslandsvinina Who Made Who, Metronomy, Friendly Fires og eru í þann mund að senda frá sér sína fyrstu breiðskífu.  Meðal gestasöngvara eru eðalmennin Jarvis Cocker, Matias Aguayo og Baxter Dury.   Tóndæmið að neðan inniheldur hinn eldhressa Argentínubúa Matias Aguyao sem minnir skemmtilega á hinn magnaða söngstíl Holger Czukay sem plokkaði bassa með Can forðum daga.

Úr Ástralíudeildinni eru engir aukvissar.  Það mætti halda að Cut Copy hafi séð fyrir um flóðin í heimalandi sínu en þeir hönnuðu kóverið á sinni þriðju og nýjustu skífu sem mun heita Zonoscope.  Minna þekktir eru þó My Disco og svipar þeim lítið til landa sinna, tónlist þeirra er hörð, köld og transhvetjandi.  Nýjasti gripur þeirra heitir Little Joy og kemur út á alheimsvísu hjá Temporary Residence.  Það er enginn annar en sjálfur Steve Albini sem sér um að hanna hljóðið og það vel við sveitina.

Bestu skífu síðasta árs átti að mati Benson Kanadasveitin Women sem e.t.v. söng sitt síðasta á síðasta ári, vonandi að þeir nái að sættast og taka saman að nýju.  Hljómsveitin stefndi í að vera ein að magnaðsta gítarsveit framtíðarinnar en sprakk á limminu í haust.  Sagan segir að bræðurnir Matthew og Patrick Flegel hafi slegist heiftarlega fyrir síðustu tónleika þeirra.  Út var að koma nýtt lag með þeim og ber afar viðeigandi titil.

Síðast en ekki síst eru hér þrjú mögnuð lög sem öll gæla við mjúku blettina á Benson.  Þetta eru nostalgíuboltarnir í Iron & Wine, ANR og Of Montreal.

Njótið!!

  1. Deerhoof – Qui Dorm, Només Somia
  2. Black Pistol Fire – Where You Been Before
  3. Dirty Beaches – Lord Knows Best
  4. White Fence – And By Always
  5. ANR – The Endless Field Of Mercury
  6. Iron & Wine – Monkeys Uptown
  7. Discodeine – Singular (feat. Matias Aguayo)
  8. Of Montreal – Gallery Piece (JB Remix)
  9. Cut Copy – Need You Now
  10. My Disco – Turn
  11. Women – Bullfight
  12. Pure Ecstacy – Voices
Merkt , , , , , , , , , , , , , , ,

Vinir

Góðvinir Bensons senda frá sér nýja breiðskífu síðar á árinu og er það mikið gleðiefni í herbúðum hans.  Þetta er að sjálfsögðu Brighton-sveitin I’m Being Good.  Ein vanmetnasta neðanjarðarsveit síðustu tíu til fimmtán ára og hafa þeir heimsótt landann tvisvar, aldrei að vita nema þeir geri það aftur þar sem landið hefur aldrei verið hagstæðara.

Thaddeus, Mask of Thaddeus er nefnt eftir bassaleikara hljómsveitarinnar The Phil Collins 3 sem Benson sá til sælla minninga fyrir mörgum árum síðan.  Þetta er hörku sleði hjá I’m Being Good, nettur Harvey Milk fílíngur í þessu hjá þeim.

Vodpod videos no longer available.

1st collector for Vinir
Follow my videos on vodpod

Merkt , , ,

Bestu útgáfur ársins 2010

Að venju gerir Benson upp tónlistarárin og fyrir árið 2010 verður engin undantekning gerð.  2010 var fyrir marga burði mjög gjöfult ár og á árinu voru nokkur ansi döpur vonbrigði.  Missir ársins verður að teljast andlát eins merkasta tónlistarmanns sögunnar, Captain Beefheart, sem lést skömmu fyrir jól.  Hann hætti reyndar að semja tónlist fyrir tæpum þrjátíu árum en skilur eftir sig ómetanlega arfleið um ókomna framtíð.  Annar mikill meistari, Peter „Sleazy“ Christopherson, lést einnig í fyrra og var hann í fullu fjöri með hljómsveit sinni, Throbbing Gristle.   Margar útgáfur bárust í hlustir Bensons og margar voru að hans skapi (sjá listann hér að neðan), aðrar voru hrein vonbrigði (Midlake, Broken Social Scene og Yeasayer) og enn aðrar náðu ekki í gegn einfaldlega gleymdust og er jafnvel tilefni í annan lista.  Hér að neðan eru bestu og mikilvægustu útgáfur ársins að mati Bensons.

Njótið!

#50 The Fall – Your Future Our Clutter

Mark E. Smith er að því virðist ódauðlegur andskoti og hlýtur því hér heiðurssætið á þessum lista.  Karlinn er kominn vel á sextugsaldurinn og sendir frá sér eina bestu plötu The Fall á þessari öld – ef ekki þá bestu.  Hann rekur reglulega meðlimi The Fall eða þeir gefast upp og yfirgefa hann.  The Fall er og hefur yfirleitt snúist í kringum Mark sem eitt sinn sagði: „If it’s me and your granny on bongos, it’s The Fall.“   Your Future Our Clutter er firnasterk og hnitmiðuð í alla staði.  Hún hljómar að sjálfsögðu eins og flest sem sveitin hefur gert áður en gerir það vel.

#49 Factory Floor – Lying

Factory Floor er hljómsveit sem Benson því miður varð af að sjá á Iceland Airwaves í fyrra.  Þetta háværa London-þríeyki sendi frá sér þessa mögnuðu þröngskífu í fyrra sem er undir sterkum áhrifum frá Throbbing Gristle, Cabaret Voltaire, Suicide og eins og nafnið gefur kannski til Factory Records.  Líkt og þónokkrar nýjar sveitir kynda Factory Floor undir þeirri von um að Englendingar geti í raun samið framúrskarandi tónlist.

#48 Mark McGuire – Living With Yourself

Mark McGuire er forsprakki ný-krautsveitarinnar Emeralds sem sendi frá sér alveg fína skífu í fyrra er nefnist „Does It Look Like I’m Here?“ en þessi persónulega sólóskífa Mark er Benson meira að skapi.  Tónlistin er nútímalegt kraut skreytt með melódísku og dreymandi gítarspili og sömplum úr fjölskylduveislum, afmælum o.s.frv..   Umslagið prýða myndir af fjölskyldumeðlimum Mark.

#47 Jonas Reinhardt – Powers Of Audition

Jonas Reinhardt sólóverkefni sem síðar varð hljómsveit San Francisco-búans Jesse Reiner.  Hann fékk vini sína með sér til að spila með sér og eru það engir aukvissar.  Um er að ræða Phil Manley úr Trans Am, Damon Palermo úr Mi Ami og Diego Gonzalez sem hefur verið kenndur við prýðissveitir á borð við Citay og Tussle.  Jonas Reinhardt er hreinræktað nútímakrautrokk sem sem er undir sterkum áhrifum frá Jean Michel-Jarre, Popol Vuh, La Dusseldorf, Tangerine Dream og fleirri gæðasveita.  Benson er sökker fyrir góðu kraut-rokki og Jonas á góða spretti á Powers of Audition.

#46 The Books – The Way Out

The Books sendu frá sína „hressustu“ plötu til þessa á árinu 2010.  Þetta tvíeyki hefur mikla sérstöðu og algjörlega sinn eigin hljóm þar sem sundurklipptum gíturum, raddsömplum, söng og allskyns smekklegum hljóðum og óhljóðum er otað saman.  Útkoman er mögnuð og að mati Benson besta og ævintýralegasta plata The Books til þessa.

#45 Les Savy Fav – Root For Ruin

Les Savy Fav er ein mikilvægasta og hreinræktaðasta jaðarrokksveit síðustu fimmtán ára sem einnig státar af einum  flottasta forsprakka sem sögur fara af.  Tim Harrington er frábær söngvari og framkoma hans minnir á yngri og ofvirkari útgáfu af Goddi.  Root For Ruin beinskeytt og ekta Les Savy Fav plata.   Krafmikill, glöð og óbeisluð – líkt og maður vill hafa plötur.  Ekki eins góð og „Let’s Stay Friends“ en engu að síður magnað stykki frá magnaðri sveit.

#44 Ted Leo & The Pharmacists – Brutalist Bricks

Benson hefur lengi frekar svag fyrir Ted Leo og hljómsveit hans The Pharmacists og sérstaklega breiðskífunum “Tyranny of Distance” og “Hearts of Oak”.  Á The Brutalist Bricks fetar hann svosem kunnulegar slóðir en gerir það frábærlega og svo maður nafntogi aðeins þá hræra Ted og skósveinar hans gítardrifnum tónlistarblæjum úr smiðju Elvis Costello, Fugazi, The Clash, Spoon, Thin Lizzy, The Hold Steady o.s.frv..  Ted Leo er samt sem áður alltaf hann sjálfur og það heyrist vel á þessari vellukkuðu skífu.

#43 Reykjavík! – Cats EP

Reykjavík! hafa frá stofnun verið Benson mjög kær og mæt sveit.  Þeir eru eins og gott rauðvín, kraftmeiri og betri með árunum.  Þessi stuttskífa inniheldur Pantera-lega lagið Internet og eitt besta lag sveitarinnar til þessa, Cats.  Það er hrein unun að heyra Bóas syngja svona undurljúft sem hefur svosem ekki verið venja hingað til.

#42 OFF! – First Four EPs

Fyrrum söngvari Kaliforníu-hardcoresveitanna Circle Jerks og Black Flag, Keith Morris, sendi óvænt frá sér frábærar fyrir stuttu og var þeim svo öllum safnað saman hér á hina réttnefndu First Four EPs.  Með honum í för eru meðlimir sveita á borð við Rocket From The Crypt, Hot Snakes, Redd Kross og Burning Brides.  Tónlistin er ekkert kjaftæði, heldur bara hreinræktað Kaliforníu-pönk eins og það gerðist best undir lok áttunda áratugarins og í byrjun þess níunda og það er allsengin gömlukarlafýla af þessu.

#41 Unknown Mortal Orchestra – EP

Litlar sem engar upplýsingar eru til um þessa réttilega nefndu sveit.   Það eina sem Benson veit er að sveitin kemur frá Portland í Oregon-ríki og hljómar hún fjári vel.  Þetta er einskonar snilldarbræðingur af Rolling Stones og Royal Trux með sterkum keim af hipphoppi og vænu sýrudassi.  Benson getur vart beðið eftir stórri skífu frá þessu bandi.

#40 Xiu Xiu – Dear God I Hate Myself

Jamie Stewart fer fyrir hinni ætíð ögrandi sveit Xiu Xiu. Tæp átta ár hafa liðið frá því Benson heyrði fyrst frumburðinn og stóð ekki á sama þar sem hann gengur ávallt skrefinu lengra en flestir. Xiu Xiu náði áður ómældum hæðum á hinni mögnuðu “Fabulous Muscles” og var “Women As Lovers” ekkert slor. Sjöunda breiðskífa sveitarinnar  er mögnuð og heitir hún Dear God, I Hate Myself og tekst honum sem fyrr að spila á flestar nótur tilfinningaskalans og aðallega þær erfiðustu.

#39 Perfume Genius – Learning

Eina brothættustu plötu ársins á hinn hýri Mike Hadreas sem sendi frá sér þennan frumburð í fyrra.   Textar plöturnar eru margir hverjir mjög hjartnmæmir og sorglegir og maður kemst ekki hjá því að vera djúpt snortin því flutningur er beint frá hjartanu.  Án efa er eitt fallegasta lagið „Mr. Peterson“ sem er saga af fyrrum kennara Mike sem endar líf sitt með sviplegum hætti.   Tónlistarlega má e.t.v. setja í flokk með tónlistarmönnum á borð við Sufjan Stevens, Grizzly Bear, Xiu Xiu og Daniel Johnston svo nokkrir séu nefndir.

#38 Kanye West – My Beautiful Dark Little Fantasy

Kanye West hefur eiginlega aldrei náð til Bensons fyrren nú.   Útsetningar, taktar og sömpl eru nánast alveg skotheld á My Beautiful Dark Little Fantasy og ekki skemmir nærvera Bon Iver, Jay-Z og RZA.

#37 Forest Swords – Dagger Paths

Eins manns prójektið Forest Swords rakst á fjörur Bensons snemma í fyrra og hreif hann strax með sér.  Fyrir sveitinni fer Bristol-búi nokkur að nafni Matthew Barnes og kokkar hann saman frábærum koketil sem inniheldur sterkt bragð af dub-i og tengdu dubstep-i sem er svo blandað listarlega við eyðimerkurlegt chillwave, póstrokk og e.t.v. smá dass af Bollywood-tónlist.

#36 Hot Chip – One Life Stand

Mjúkdansnerðirnir í Hot Chip klikkuðu ekki á því á sinni fjórðu breiðskífu.  Thieves In The Night og titillag plötunnar er með betri dansismellum síðasta árs, Hot Chip eru ekki bara dansisveit – þeir eru ein af betri poppsveitum nútímans.

#35 Apparat Organ Quartet – Pólýfónía

Langþráð breiðskífa Apparat Organ Quartet sveik ekki og er e.t.v. meiri rokkköggull en fyrirrennarinn.  Benson missti því miður af útgáfukonsertnum sem ku hafa verið með þeim betri í fyrra.

#34 Joanna Newsom – Have One On Me

Joanna Newsom sendi frá sér sína þroskuðustu og bestu skífu á síðasta ári og er hún enginn kettlingur frekar en fyrri verk hennar.  Joanna er einn magnaðasti talent sem komið hefur fram á síðustu árum og leggur mikinn metnað í plötur sínar, kannski að klassísk menntun hennar komi þar að.   Áhrif sín sækir hún til kynsystra sinna á borð við Karen Dalton, Kate Bush, Judee Sill sem og nútímatónskálda á borð við Van Dyke Parks og Terry Riley.  Strengjaútsetningarnar á Have One On Me eru algjört nammi og söngur hennar hefur aldrei verið jafnflottur, eins og vel þroskaður ávöxtur eða blóm í fullum blómstra.

#33 ceo – White Magic

Eric Berglund er annar helmingur hinnar glaðværu og ungæðislegu sænsku dansisveitar The Tough Alliance.  White Magic er aðeins meira fullorðins en samt rosalega mikið fjör.  Snilldarlega útsett og dramatísk danspopp plata og með alsænskum tilþrifum sem eru engu lík.

#32 Ceremony – Rohnert Park

Ceremony eru frá Oakland í Kaliforníu og má ekki rugla við Ceremony frá Fíladelfíu-ríki sem spilar horftískónarokk í anda Lush, The Jesus and Mary Chain o.fl.  Ceremony frá Oakland spila hreinræktað skítapönk í anda Circle Jerks en henda svo í pottinn áhrifum letilegra og mikilvægra sveita á borð við Nada Surf, Pavement og Camper Van Beethoven.

#31 Swords Of Chaos – The End Is As Near As Your Teeth

Swords of Chaos sendu frá sér einn harðasta köggul ársins og heitir “The End Is As Your Teeth”.  Sterk áhrif úr svartmálmi, óhljóða-ambienti og agressífu gítarrokki framreitt á mjög útpældan hátt.   Skömm hvað það fór lítið fyrir sveitinni á tónleikasviðinu á liðnu ári en von er á sveitinn láti gamminn geysa í ár.

#30 Trumans Water – O Zeta Zunis

Ein uppáhaldssveit Bensons til margra ára sneri aftur með sína fjórtándu breiðskífu í fyrra og var það aðdáandi til margra ára sem gafa gripinn út, sjálfur Sufjan Stevens.  Tónlistarlega er fátt líkt með Trumans Water og Sufjan Steven.

Trumans Water voru þónokkuð nafntogaðir á fyrstu starfsárum sínum og var oftast líkt við nágranna sína í Pavement, enda báðar Kaliforníu-sveitir í grunninn og voru plötur beggja sveita collage-skreyttar í bak og fyrir.  Þrátt fyrir mörg líkindi hafa Trumans Water alltaf verið ærslafyllri og óbeislaðri og sögðu sumir blaðamenn Pavement hljóma eins og U2 eða m.a.s. Kenny G eins og Pitchfork skrifuðu í einum dómnum.

Áhrif sveitarinnar koma víða að, m.a. frá The Fall, Swell Maps, Faust, Sun City Girls, Stooges, Sun Ra, Polvo, Boredoms o.fl..  Listinn yfir ólíka tónlistarmenn sem þeir hafa deilt sviðum og túrað með er nánast endalaus og má þar nefna Stereolab, Fugazi, Beck, Guided By Voices, The Jesus Lizard, Sonic Youth, Boredoms, Blonde Redhead, Polvo, Frog Eyes, Fu Manchu, The Fall, American Music Club og hina alíslensku gæðasveit Stilluppsteypu.   Listinn yfir útgáfur þeirra er nánast lengri.

Benson var glaður að fá drengina til leiks á ný á plötu sem fór undir radarinn hjá flestum.  Plata sem er ekki gallalaus en samt helvíti fín.

#29 Quadruplos – Quadruplos

Reykvísku æringjarnir í Quadruplos komu loks uppá yfirborðið eftir að hafa verið til nánast bara á Myspace í nokkur ár.  Tónlistin er dub-skotið óhljóðareif sem sækir m.a. áhrif sín í það merkasta sem var í gangi í danssenunni í Chicago og Detroit á  níundaáratug síðustu aldar og eru alveg hreint til fyrirmyndar.

#28 Caribou – Swim

Dan Snaith fer fyrir Caribou og hefur aldrei gert sömu plötuna tvisvar, hver plata er stökk frá þeirri sem kom á undan.  Swim er e.t.v. stærsta stökkið hingað, hálfgerð klúbbaplata sem Benson var lengi að taka í sátt.   En þvílík ánægja þegar breiðskífan síaðist inn og inniheldur hún m.a.s. eitt af bestu lögum ársins, Odessa.

#27 Surfer Blood – Astro Coast

Astro Coast barst Benson til eyrna seint á árinu 2009 en kom þó ekki út fyrren í byrjun 2010.  Tónlistin er hreinræktað indie undir sterkum áhrifum frá sveitum á borð við Guided By Voices, Archers of Loaf, Pavement og Fugazi.   Hljómsveitin reynir aðeins að fitla við afro-popp sem fer henni ekkert sérstaklega vel, Vampire Weekend, The Very Best og Fools Gold gera það mun betur en Surfer Blood.   Surfer Blood vinnur ef þessar sveitir myndu keppa í því að gera gott og hreinræktað indie.

#26 Tobacco – Maniac Meat

Tom Fec er forsprakki hinnar mögnuðu sveitar Black Moth Super Rainbow.  Sólóverkefni hans er súrasta partíplata ársins.  Sjálfur meistari Beck mætir til  leiks í tveimur lögum.

#25 Miniature Tigers – Fortress

Fortress bætti upp vonbrigði ársins sem eru án efa þriðja breiðskífa Midlake sem aldrei vandist og varð eiginlega leiðinlegri við ítrekaðar hlustanir.  Miniature Tigers gera út og margar af áhugaverðari sveitir síðari ára frá Brooklyn í New York en koma upprunalega frá Phoenix í Arizona.   Tónlistin er hreinræktað sýrupopp sem runnið er undan rifjum  ELO, Of Montreal, Olivia Tremor Control, Syd Barret, Animal Collective o.s.frv..

#24 Zola Jesus – Stridulum II

Eina drungalegastu plötu ársins á tónlistarkonan Nika Roza Danilova sem semur og gefur út tónlist undir nafninu Zola Jesus.  Tónlistin myrk og undir miklum gota-áhrifum en er nógu melódísk til að halda manni við efnið allan tíman.   Áhrif frá tónlistarmanna á borð við Lydia Lunch, Siouxsie and The Banshees, Diamanda Galas, Joy Division má greina hér og þar á skífunni.  Rödd Niku heltekur mann í hinu magnaða „Manifest Destiny“.   Hún trónir á toppi drungans ásamt  Karin Dreijer Anderson úr Fever Ray og The Knife.

#23 Black Keys – Brothers

Þeir Dan Auerbach og Patrick Carney hafa iðnir við kolann alla sína tíð og sent frá fínar skífur en aldrei hitt Benson eins vel í hjartastað og með Brothers.  Brothers er stútfull af grípandi smellum með glitrandi og hráum sálarneista.

#22 Black Mountain – Wilderness Heart

Stephen McBean og föruneyti hefur vart klikkað hingað til.   Líkt og hljómsveitirnar The Pink Mountaintops og Lightning Dust sækir Black Mountain áhrif sín í rokksveitir frá áttunda áratugnum.  Feit og tilkomumikil gítarriffin eru umlukinn dulúðarfullum nornasvuntum  og fullkomnuð með seiðandi samsöng Stephen McBean og Amber Webber.  Black Mountain eru ógeðslega svöl.

#21 Pill Wonder – Jungle/Surf

Seattle sveitin Pill Wonder rak á óvænt á fjörur Bensonsskíris á árinu.  Sveitin telur sjö meðlimi sem saman ægja hressandi og úrkynjaða blöndu með vott af Neutral Milk Hotel, Beach Boys, Danielson, Panda Bear o.fl..  Nýja platan heitir Jungle/Surf og er átta laga og var tekin upp með hinu úrsérgengna upptökuforriti Cool Edit Pro í tölvu sem rétt svo lifði af upptökurnar.  Útkoman er súr og hressandi.

# 20 Miri – Okkar

Austfirska fjórmenningssveitin sendi á árinu bestu síðrokksskífu síðari ári.  Benson gafst uppá því tónlistarformi í byrjun aldarinnar en Miri náðu að kveikja von með sínu glaðværa og melódíska samspili.  Það er nánast veikan punkt að finna skífunni og hljóðútsetning Curvers Thoroddsen lyftir tónlist Miri á æðra plan.  Myndbandið við Sumarið 2009 er einnig eitt það skemmtilegasta sem sést hefur lengi.

# 19 Waaves – King of The Beach

Nathan Williams á aðra tilkomumestu endurkomu ársins.  Eftir að hafa fengið hálfgert taugaáfall á sviði eftir að hafa innbyrt óhóflegt magn af verkjalyfjum, kannabisefnum og alsælu voru allmargir búnir að afskrifa þennan unga en hæfileikaríka tónlistarmann.  Fyrstu tvær breiðskífur Wavves voru teknar uppá af mikilli vankunnáttu átta rása Tascam-kassettutæki með alla mæla eldrauða  og hljómurinn eftir því.  Sólskinsbrennt og melódísk hrárokk fær hinsvegar að njóta sín til fullnustu á „fáguðustu“ og bestu skífu Wavves til þessa.  Hinar voru góðar en þessi er frábær.

# 18 Sun City Girls – Funeral Mariachi

Svanasöngur einnar skrítnustu og afkastamestu hljómsveit síðustu áratuga.   Útgáfur Sun City Girls telja hátt í sextíu og eru margar hverjar í tormeltari kanntinum.  Funeral Mariachi var tekin upp nokkrum mánuðum fyrir andlát trommarans Charles Gocher árið 2007 og ákváðu hinir meðlimirnir, bræðurnir Richard og Alan Bishop að leggja sveitina niður eftir tuttugu og sjö ára starf.  Funeral Mariachi er ein aðgengilegasta og fallegasta útgáfa þessarar sveitar og ber sterkan svip af verkum Ennio Morricone, mariachi tónlist, Tom Waits o.fl..  Sun City Girls hafa haft mótandi áhrif á hljómsveitir á borð við Animal Collective, Gang Gang Dance, Trumans Water og mælir Benson eindregið með að fólk kynni sér þessa merku sveit.

#17 Anika – Anika

Geoff Barrow ættu flestir að þekkja sem forsprakka hinnar mögnuðu Portishead.  Fyrir stuttu komst hann í kynni við blaðakonuna Aniku og tóku þau ásamt hljómsveitinni Beak> þessa mögnuðu skífu sem er undir sterkum dub- og síðpönkáhrifum.  Söngstíll Aniku minnir um margt á hina sálugu Nico og passar vel við berstrípuðu tóna Beak>.

# 16 Matthew Dear – Black City

Matthew Dear á rætur sínar að rekja í klúbba- og danssenu Detroit og framan af ferli var hann eftirsóttur dansplötusnúður og pródúsent.  Líkt og á síðasta meistarastykki sínu, Asa Breed, einblínir hann á framsækið fullorðinspopp í anda Brian Eno.

#15 Seabear – We Built A Fire

Fyrstu tvær skífur Seabear voru hálfgerðar sólóskífur Sindra Más Sigfússonar.  Á We Built a Fire er Seabear orðin fullskipuð sjö manna sveit sem semur öll lögin í sameiningu.  We Built a Fire er meira keppnis en fyrirrennararnir, álíka kósí en með örlítið meira attitjúdd.

#14 Los Campesinos! – Romance Is Boring

Los Campesinos! frá Wales er hljómsveit Benson hefur ekki gefið of mikinn gaum þó svo að leyfði þeim að hljóma á öldum ljósvakans í hinum sáluga Marzípan á Rás 2 á árinu 2006 þegar sveitin var nýstofnuð. Það er enginn hægðarleikur að benda fingri á þessa hljómsveit er um margt ansi mögnuð. Þau eru afar bresk en í hljómvegg sveitarinnar má heyra áhrifa víða að í hugann koma Skotarnir sálugu í The Delgados, Pavement, Deerhoof og önnur mögnuð bresk sveit sem lagði upp laupanna á síðustu öld og heitir Quickspace.

#13 Avi Buffalo – Avi Buffalo

Avi Buffalo eiga næstbestu plötuna sem lítur dagsins ljós frá Sub Pop í ár og er hún samnefnd sveitinni sem kemur frá Long Beach.  Þessir unglingar hrista saman hjartnæmt indiepopp í anda The Shins, Built To Spill og Danielson Famile og eiga eitt af eitt af betri lögum ársins, What’s In It For, sem fyllir hjarta Bensons af sólskini.

#12 Coma Cinema – Stoned Alone

#11 Jónsi – Go

#10 Sufjan Stevens – Age of Adz

#9 Just Another Snake Cult – The Dionysian Season

#8 Tame Impala – Innerspeaker

#7 Fang Island – Fang Island

#6 Beach House – Teen Dream

#5 LCD Soundsystem – This Is Happening

#4 These New Puritans – Hidden

#3 Deerhunter – Halcyon Digest

#2 Ariel Pink’s Haunted Graffiti – Before Today

#1 Women – Public Strain

Föstudash

Það er loksins kominn föstudagur og ekkert annað í boði en að slengja í ykkur eins og einum vænum lagalista.   Aðalmálið í dag er að sjálfsögðu Norræna listahátíðin Ting sem býður uppá spikspennta tónleikadagskrá með nokkrum af frambærilegustu Norðurlanda.  Benson að skapi er m.a. hin ein sérstæða sveit Wildbirds & Peacedrums.  Hana skipa hjónakornin Mariam og Andreas og kokka þau saman blöndu sem inniheldur gamelean-slagverk og svo örlítið dass af Björk, Dirty Projectors, Bat or Lashes og jafnvel Deerhoof.   Þau spila ásamt Hjaltalín í Fríkirkjunni annað kvöld en á Ting koma einnig fram gleðigjafarnir í Datarock, Retro Stefson og Berndsen.

Deerhoof senda frá sér nýja og vægast langþráða breiðskífu og hefur hún fengið heitir Deerhoof Vs. Evil.  Nú þegar er hægt að streyma lög af skífunni hér og þar um veraldarvefinn og heldur sveitin áfram að feta lítt troðnar slóðir.   Deerhoof hljóma aldrei eins en hljóma samt alltaf eins og Deerhoof.  Hér er að neðan er myndbrot úr hljóðveri sem inniheldur „Let’s Dance The Jet“ af Deerhoof Vs. Evil sem kemur opinberlega út 25. janúar á næsta ári.

Rapparinn knái Busdriver er góðvinur Deerhoof og lengi hefur í bígerð verið samstarfsskífa þeirra.   Afraksturinn er þokkalegur eins og heyra má að neðan.   Busdriver heitir réttu nafni Regan John Farquhar og er búinn að hóa saman í flunkunýja sveit Physical Forms og er tóndæmið að neðan allt annað en slor.

Ein besta plata þessa árs er Stoned Alone með eins manns sveitinni Coma Cinema og má finna lag af henni hér.   Sveitina skipar hinn hæfileikaríki og afkastamikli Mat Cothran og er kappinn tilbúinn með aðra breiðskífu sem kemur út á næsta ári og mun heita Blue Suicide.  Búast má við að hún verði hátt skrifuð á komandi misserum enda frábær tónlistarmaður hér á ferð.

Hér er svo sitthvað af hinu og þessu.

Njótið!!

  1. Wildbirds & Peacedrums – Peeling Off The Layers
  2. Deerhoof – The Merry Barracks
  3. Deerhoof – Travels Broaden The Mind
  4. Deerhoof (feat. Busdriver) – I Did Crimes Behind Your Eyelids
  5. Physical Forms – On The Brink
  6. Dungen – Brallor
  7. Lykke Li – Get Some
  8. Dream Boat – Young & Fine
  9. Coma Cinema – Desolation’s Plan
  10. Bear Hands – Crime Pays
  11. El Guincho – Bombay
  12. Eurythmics – Sing Sing
  13. Jake Troth – Material Things
Merkt , , , , , , , , , , , , , ,
%d bloggurum líkar þetta: